Vastgoedfotografie tussen registratie en beleving
Een vastgoedfoto moet een pand aantrekkelijk presenteren, maar voor mij moet ze ook geloofwaardig blijven.
Mijn beeldtaal bevindt zich op het raakvlak van vastgoedfotografie, architectuurfotografie en editorial interieurfotografie. Ik combineer technische precisie en ruimtelijke leesbaarheid met aandacht voor natuurlijk licht, architectuur, materiaal, perspectief en sfeer.
Ik kies bewust niet voor een sterk gepolijste of artificiële beeldtaal waarbij iedere ruimte even helder wordt, schaduwen verdwijnen of kleuren en materialen worden gemanipuleerd om een woning anders voor te stellen dan ze werkelijk is. Licht mag richting hebben. Schaduw mag bestaan. Hout moet eruitzien als hout. En een uitzicht blijft het werkelijke uitzicht.
Nabewerking gebruik ik om fotografische beperkingen te corrigeren: perspectieven worden verzorgd, kleuren gecorrigeerd en het dynamisch bereik wordt afgestemd op wat het menselijk oog ter plaatse ervaart. Niet om een fictieve versie van het vastgoed te creëren.
Dat betekent niet dat iedere reportage er hetzelfde uitziet. Een woning voor een vastgoedplatform vraagt een andere benadering dan high-end vastgoed, architectuur, hospitality of een editorial publicatie. De verhouding tussen overzicht, helderheid, sfeer en detail wordt daarom afgestemd op het pand, het medium en de opdrachtgever.
Wat de beelden wel gemeen hebben, is mijn uitgangspunt:
Niet mooier maken dan het is. Beter laten zien wat er is.